*سحر دیدم درخت ارغوانی..کشیده سر به بام خسته جانی ..به گوش ارغوان آهسته گفتم...بهارت خوش که فکر دیگرانی

*آوای باد انگار آوای خشکسالیست...بگذار تا بگویم تقدیر لاابالیست..وختی که مرگ انسان مانند سنگ باشد..دنیا به این بزرگی یک کوزه ی سفالیست...باید که مهربان بود....زیرا که زنده ماندن هر لحظه احتمالیست

*کاش وختی آسمان بارانیست ...چشم را با اشک بارانی تر کنیم...کاش وقتی که تنها میشویم ..لحظه ای هم یاد یکدیگر کنیم

*اگه یه روز حس کردی که دنیا وآدماش بهت اخم کردن دلیلش رو در لبان بدون لبخند خودد جستجو کن

*بکوش وجودت را طوری فریاد بزنی که سکوت کسی را در هم نشکنی

*دل که رنجید از کسی خرسند کردن مشکل است...شیشه ی بشکسته را پیوند کردن مشکل است....کوه را با آن بزرگی میتوان هموار کرد..حرف ناهموار را هموار کردن مشکل است

*سازنده ترین کلمه گذشت است به آن ارج بنه...روشن ترین کلمه امید است به آن امیدوار باش..ظعیف ترین کلمه حسرت است آن را نخور...لطیف ترین کلمه لبخند است...آن را حفظ کوون

*در زندگی ۲نفر باش:یکی برای خودد ویکی برای دیگران...برای خودد زندگی کوون وبرای دیگری زندگی باش

*خدا به ۳روش به دعاهات جواب میده:۱.میگه آره میده۲.میگه نه چیز بیتری میده۳.میگه صبرکوون وبیترین رو میده

*به مجنون زین چه ناخوش تر ..که دور آسمان اورا گذارد این قدر کز مرگ لیلی باخبر گردد

*زندگان مردگانی هستند که ایام مرخصیشان رادر دنیا میگذرانند

*تو را درقلب شعرم میگذارم..یه نام عشق آن را مینگارم..تمام حرف من درشعر اینست:تورا تا بی نهایت دوست دارم

*چون باران باش رنج جدا شدن از آسمان را در سبز کردن زندگیت جبران کوون

*ما آمده ایم تا بازندگی کردن قیمت پیدا کنیم نه به هر قیمتی زندگی کنیم

*یادت همیشه سبز است درخلوت خیالم..خوبم به خوبی تو هرچند نپرسی حالم

*تاآبی عشق پرگشودن زیباست..هرلحظه به یاد تو سرودن زیباست..منظورم از این ترانه میدانی چیست ..یعنی که همیشه باتو بودن زیباست

 *گرچه از فاصله ی ما زمن دورتری ولی انگار همینجا وهمین دور وبری...ماه میتابد وانگار تویی میخندی..باد میوزد وانگار تویی میگذری

*آنان که به من بدی کردند مرا هوشیار کردند...آنان که ازمن انتقاد کردند به من صبروتحمل آموختند...آنان که به من خوبی کردند به من مهربانی آموختند

*من به آمار زمین مشکوکم...اگر این شهر پر از آدمهاست پس چرا این همه دلها تنهایند

*نردبان زندگی ما ومنیست ..عاقبت این نردبان افتادنیست ...بی خرد آن کس که بالاتر نشست ...استخوانهایش سخت تر خواهد شکست...